PPPD (Persistente Posturale Perceptuele Duizeligheid)

PPPD (uitgesproken: Triple P.D.) is een recentelijk vastgesteld ziektebeeld, waarbij meerdere aandoeningen uit het verleden, zoals chronische subjectieve duizeligheid en visuele vertigo zijn ondergebracht. 

Sinds 2014 is dit een erkende diagnose bij patiënten die veelal eerder symptomen meemaakten van een evenwichtsstoornis, bijvoorbeeld neuritis vestibularis of BPPD, en daarna klachten ontwikkelen wanneer zij blootgesteld worden aan bepaalde situaties waarbij het risico bestaat dat zij die vervolgens gaan vermijden en dat kan leiden tot sociaal isolement. Denk aan een gevoel van instabiliteit, duizeligheid, als zij bewegen of staan, en/of bij computeren en fijn handwerk of als zij aan bewegende patronen worden blootgesteld. De klachten lijken wel op die van vestibulopathie. PPPD kan voorkomen in combinatie met een bij medisch onderzoek aantoonbare evenwichtsaandoening, maar meestal is dit niet het geval. 

Criteria voor diagnose PPPD¹

- Bron Kenniscentrum Duizeligheid
  • Langer dan 3 maanden, vrijwel constant aanwezige, klachten van duizeligheid, onevenwichtigheid, dysbalans en/of deinend/onzeker gevoel.
  1. Klachten zijn langdurig (urenlang) aanwezig, maar wisselend in intensiteit.
  2. Klachten hoeven niet constant (gedurende de hele dag) aanwezig te zijn.
  • Klachten zijn langdurig (persisterend) aanwezig zonder specifiek uitlokkend moment. De intensiteit neemt toe bij:
  1. Staande (rechtop) positie (stilstaan of lopen)
  2. Actieve of passieve beweging (zowel zelf bewegen, als in een lift, als bijrijder in de auto etc)
  3. Expositie aan bewegende visuele beelden of complexe visuele patronen.
  • PPPD wordt voorafgegaan door aandoeningen die vertigo, dysbalans of duizeligheid veroorzaken, zoals acute/episodische/chronische vestibulaire syndromen, neurologische aandoeningen en psychologische aandoeningen.
  1. Indien de uitlokkende aandoening een acute of episodische aandoening betreft, kunnen de symptomen persisteren ook geeft de uitlokkende aandoening geen klachten meer.
  2. Indien de uitlokkende aandoening een chronische aandoening betreft, kunnen symptomen in den beginne mild zijn en later in intensiteit toenemen.
  • Symptomen geven significante stress/spanning of beperking in functioneren.
  • Geen andere oorzaak/aandoening voor de klachten.

Ervaringsverhalen